Nature Vs. City’s

Honey Drops
Na onze overnachting in Groveland oftewel bij de Koreaan was het natuurpark gedeelte van onze reis officieel voorbij. Vanaf nu begonnen de steden.Om als eerst te beginnen in San Francisco, die als een van de leukste grote steden van Caifornië bekend staat.
We konden niet al te laat aankomen, mijn tante, oom, neef en nicht kwamen dezelfde dag aan in San Francisco en hen zouden we ophalen, wat niet gelukt is dus uiteindelijk werd het opwachten. Dit deden we in het hotel waar zij verbleven, we vroegen aan de man achter de balie of we in de lobby mochten wachten, hij vond het wel best aangezien hij toch een film keek. Maar ik denk dat hij na 1,5 uur toch ook wel z’n bedenkingen kreeg of er wel werkelijk een Nederlandse familie kwam (stond ook niet in de computer), en of wij niet gewoon een aantal mensen waren die ergens gratis met Wifi wilde zitten. Gelukkig werd door het oorverdovende gegil van mij en mijn neef Ricky duidelijk dat we toch echt de waarheid spraken :).

Aangezien zij met vlucht en al 12 uur achter elkaar op waren zijn we na wat bijpraten, wat haast niet lukte omdat we veel te veel te vertellen hadden en ik super enthousiast was omdat ik eindelijk bekende mensen zag, toch maar naar allebei naar ons eigen hotel gegaan. Dit enthousiast hoofd zie je trouwens maar al te goed op deze foto:
lief kind

Ons hotel had de geweldige naam Amsterdam. ondanks dat het er uit zag als een hotel, geen slaapzalen etc. Had het zeker wel iets weg van een jeugdherberg (vind ik veel leuker), er was een gezamenlijke computerruimte en als ontbijt kon je in een eetzaal zelf pancakes bakken.
En zonder dat we het zelf doorhadden zat deze “TaylorStreet” echt heel dichtbij het centrum van San Francisco. Als je één blok verder liep kwam je van het rustige straatje met motels en restaurantjes in een grote chaotische straat met racende taxi’s, aftellende stoplichten (ja dat doen ze hier, aftellen. Echt heel stressvol) en vooral veel daklozen.
Dit was trouwens allemaal nog wel de TaylorStreet, de straten zijn hier belachelijk lang en hebben allemaal dezelfde naam. En dat is zeer onhandig wanneer je zoals ik totaal geen richtingsgevoel en ruimtelijk inzicht hebt.
Zoals in veel hotels hier had deze een stapelbed en na een poging om op het bovenste bed te komen waarbij ik bijna met trapje en al naar beneden donderde, hij zat los inderdaad, heeft mijn lieve broertje toch maar het bovenste bed genomen.
Work Hard Be Nice

De eerste dag in San Francisco deden we iets wat waarschijnlijk 90% door Nederlanders gedaan wordt, fietsen naar en over de Golden Gate Bridge. Toen we het de Bicycle Rent bedrijf hadden gevonden konden we de fietsen gaan uitzoeken. Ik moest absoluut een vrouwenframe hebben, want op mannenfiets kom ik net zo moeilijk als op dat paard in Utah.
Dat betekend niet dat fietsen ook zo dramatisch gaat, in tegendeel. Maar toch vinden Amerikanen het blijkbaar nodig dat “kinderen” onder de 18 helmen dragen. Arme Ricky, Tijmen en Ik. Ook toen ik zo aardig mogelijk tegen de man van ‘t verhuur zei: “Sir, in our country, we ride a bike like twice a day, without a helmet.” Antwoorde hij kalm: I’m sorry, it’s ruquired by the law”. Haha, mooi niet dat we die dingen op deden.

The Golden Gate bridge ligt heel hoog, toen we hem voor ons zagen en duidelijk werd dat we daar toch echt overheen (en dus eerst naartoe) moesten fietsen zij Tijmen dus ook heel droog: “Oh, ik dacht dat ‘n grapje was dat we dat gingen doen.”
De tocht naar de golden Gate Bridge is verschrikkelijk, maar als je d’r eenmaal op bent…
Ik was ten eerste super opgelucht dat er een hek tussen de autoweg en het fietspad zat, dat had echt niet goed gegaan. Dit was alleen niet zo met het loop- en fietspad, dit was heel handig gemengd. Dus behalve om je heen kijken moest je ook vooral voor je, achter je, naast je, onder je etc kijken of je geen mens aanreed. Natuurlijk werkte mijn bel niet, maar ik reed achter Ricky die een weg door de stroom van mensen baande (en ondertussen nog filmde ook). Golden Gate

Ik hoor jullie al denken, “ach, moesten ze ook dat hele eind weer terug op die gammele huurfietsjes?”. Nee, dat hoefde niet :) we gingen namelijk terug per boot. Maar voor we dat deden zijn we eerst nog het stadje die achter de Golden Gate Bridge licht in gegaan. Zo’n stadje dat wanneer het niet achter een van de meest bekende symbolen van Californië lag zeker niet zo toeristisch zou zijn geweest.
Natuurlijk is er echt niemand die uit zichzelf wel het hele eind terug gaat fietsen, dus waren we niet die enige op die boot, en ook niet in de rij… View

Al waren we moe van het fietsen, je gaat dus echt niet terug naar het hotel als je in San Francisco zit. De plek om te shoppen was volgens de taxichauffeurs, winkeliers en andere bewoners Union Square. Toen wij daar aankwamen zagen we alleen maar dure winkelketens waaronder Macy’s, niets gekocht inderdaad :’).
Dit wilde wel veranderen, daarom zijn we de volgende ochtend vroeg op gegaan omdat de fam al 1 uur weg moest. Maar al was het rondkijken wel heel leuk, ik heb alleen een bandana gekocht.
Maar zoals ik al zei, het rondkijken is minstens net zo leuk, de verschillende mensen die rondlopen bekijken vind ik altijd het leukst. Gasten uitlachten die met hun broek op hun knieën lopen (letterlijk hier), schattige hondjes spotten enz.
Maar jammergenoeg zijn er ook niet normaal veel zwervers. En ik ben dan zo’n persoon die zich het hele leven van zo iemand verbeeld en me ontzettend schuldig voel als ik een dure winkel in loop. De meeste daklozen zijn mannen, vaak oud, al lijkt dat ook vooral zo door de baarden en het lange haar etc. Maar ook opvallend veel jongen gasten, met de meeste is wel zichtbaar iets aan de hand (praten in zichzelf bijvoorbeeld), maar bij sommige kan je je niet voorstellen hoe die op straat zijn beland. Aan de ene kant weet je dat een groot gedeelte van de mensen waar je geld aan geeft dit toch weer (voor drugs of alcohol gebruikt, en dat ze waarschijnlijk niet meer uit deze wereld komen, vaak is dit wanneer het lukt ook nog ontzettend moeilijk om je weer bij de maatschappij te voegen) toch wil ik het liefst aan iedereen iets geven. Mijn moeder gaf mij een aantal dollars om aan een aantal mensen te geven, maar het zijn er zoveel dat ik me bij elk persoon die ik het niet gaf weer schuldig voelde. Toch wil ik nog iets doen, dus ga ik in een oude toilettas was eten en drinken etc. (als ik iemand met een hond vind doe ook daar voor iets in ‘t tasje) stoppen en dit aan een daklozen geven, en geef ik aan het eind van de reis mijn slaapzak weg. Hopelijk maak ik er nog iemand gelukkig mee.

Je doet en loopt toch altijd veel meer in zo’n grote stad dan je denkt (en valt in mijn geval :() dus was het maar goed dat we na San Francisco een huisje hadden gehuurd. Een huisjé dacht ik, nou het is toch wel een HUIS. (Mijn blog schrijf ik nu op een overheerlijk bed in dat huis).
Ik wil er eigenlijk niet meer weg, er is een openhaard, terras, hangmat en boven alles: een ligbat buiten. Luxe

Het plan om hier een dag niks te doen is mislukt, het plan om een keer uit te slapen niet. ‘S middags zijn we gaan fietsen door het stadje Monterey (Gewoonte toch een beetje in stand houden). Op zich heel schattig stadje. En toen we even langs de pier reden hoorde we allemaal zeehonden. Ze waren zo dichtbij! Het is maar goed dat ik hier geen filmpjes op kan plaatsen want ik ben echt (hoorbaar) té enthousiast, maar een foto plaats ik wel.Genietende zeehond

En zo aardig als de eigenaars van het vakantiehuis zijn hadden ze er ook nog 2 jaarkaarten bij gedaan voor het wereldberoemde Monterey Bay Aquarium. Dit was echt Ma-gisch, je denkt daar loop ik even in en ik zie wat visjes maar het is echt bizar mooi.
Vooral de kwallen, zo dichtbij zie ik ze nooit meer. Ik stond als ‘n kleuter tegen de ruit gedrukt om te kijken hoe die dingen langzaam bewogen. En de kleuren waren echt zó mooi. Ook was er een gedeelte dat “Open Sea” heet, dit houd in dat de vissen en haaien enz. die daar in zwemmen echt in The Pacific Ocean. Er komen jaarlijks zo’n 1,8 miljoen mensen!kwal

kwal oranje

Het is hier 00:12 en we moeten morgen weer vroeg op omdat we 5 uur lang moeten rijden naar freaking: Los Angeles!

Good Night Y’all <3.
In een kwal

1 reactie op “Nature Vs. City’s

Reacties zijn gesloten.